Positief Coachen

Jij staat als coach langs het veld. Je ziet dat je spelers ‘stinkend’ hun best doen. Dat ze goed verdedigen en dat ze dan het veld klein maken. En dat ze het veld groot maken bij een aanval. Je ziet dat ze plezier hebben. Ze spelen als een echt team. Ze troosten de keeper bij een onhandige actie waardoor er een tegendoelpunt komt. Ze geven elkaar aanwijzingen zoals afgesproken. Ze prijzen elkaar bij een mooie actie. Ondanks de achterstand blijven ze fanatiek spelen en hun best doen. Je klapt in je handen en prijst je spelers. Dan klinkt het eindsignaal. Jouw team juicht. Jij juicht met alle ouders mee. De tegenstander wordt gefeliciteerd. Ze hebben goed gespeeld en met 5-3 gewonnen! Ondanks de nederlaag zie je onze ouders en onze spelers lachen. Wat zijn jouw spelers trots! Wat ben jij trots. Voor jou zijn het allemaal winnaars. Wat is hier aan de hand? Hoe kan een team dat met 5-3 verliest toch lachen? Hoe kunnen coach en ouders zo tevreden zijn na een 5-3 nederlaag? Het geheim is Positief Coachen!

De coach en het team kenden de tegenstander van de vorige wedstrijd die ze met 6-0 hadden verloren. De coach sprak met de spelers enkele duidelijke doelen af. Spannende, niet makkelijke, maar wel haalbare doelen: “We spelen vandaag weer tegen RechtVoorUit, ze hebben een geweldige spits en een sterke verdediging, hun middenveld is vaak slecht georganiseerd en daar gaan wij vandaag gebruik van maken!”
“We anticiperen op dit team door het veld zo groot mogelijk te maken bij onze aanval. Dus niet allemaal dicht bij elkaar gaan lopen, maar juist ver uit elkaar. Mart en Stan zoeken de zijlijn op en dus niet bij Ralf blijven staan. Dan moet de tegenstander namelijk ook naar de zijkanten, waardoor er voor ons meer ruimte in het midden is zodat we makkelijker een doelpunt kunnen maken. Ralf probeert zich zoveel mogelijk vrij te lopen en communiceert met Mart en Stan. Verder proberen we bij balverlies de bal zo ver mogelijk van ons eigen doel te veroveren. Stijn en Bart jagen op de bal en als ze de bal hebben tikken ze hem gelijk door naar Mart of Stan, of naar Ralf als hij vrij aanspeelbaar is. Daarnaast proberen we bij het verdedigen het veld klein te maken. Martijn en Thomas ‘knijpen’, en gaan een beetje meer naar de as van het veld. Let op dat je altijd tussen de man die je dekt en het doel blijft. Tom communiceert met Martijn en Thomas, hij heeft het beste overzicht vanuit zijn doel. Even controleren of iedereen mij begrepen heeft, Mart wat is jouw taak? Enz.. We maken er vanochtend een mooie wedstrijd van! ”

Plezier en zelfvertrouwen
De coach heeft de doelen ook aan alle ouders meegedeeld. Ook zij juichten mee tijdens de wedstrijd als ze zagen dat de doelen werden uitgevoerd. Overigens, sommige ouders kregen ook een persoonlijk doel mee: niet mee-coachen! In de kleedkamer heeft hij iedereen persoonlijk gecomplimenteerd omdat het team alle doelen heeft bereikt. Wat een overwinning! Thuisgekomen feliciteert hij zijn zoon Mart dat deze constant de zijlijn opzocht waardoor Ralf twee prachtige goals heeft kunnen maken! Je ziet Mart de laatste maanden echt groeien in kracht en balvaardigheid. Overigens dat geldt voor het hele team. Ze hebben veel meer plezier in het spel gekregen en ze stralen zelfvertrouwen uit. Dat was een halfjaar geleden wel anders. Maar sedert de coach aan het Positief Coachen Programma heeft deelgenomen is de sportbeleving én sportprestaties van het team geweldig verbeterd. Dit verhaal is fictie… helaas. Stichting Jeugdsport ijvert er voor dat de strekking van dit verhaal voor alle wedstrijden van pupillenteams van toepassing is! Een wedstrijd winnen is dan slechts de kers. Plezier en elke keer iets beter worden is dan de geweldig lekkere taart!

De coach heeft een belangrijke rol
Opeens staan ze voor een groep jeugdige sporters. De enthousiaste ouders die wel tijd en zin hadden om het team van hun zoon of dochter te begeleiden. ‘Zo moeilijk kan het ook niet zijn’, dachten ze. Per slot van rekening hadden ze zelf – in een ver verleden – niet onaardig gevoetbald, gehockeyd of gezwommen. Sommigen van de kinderen sporten ‘omdat mijn ouders het belangrijk vinden’ of ‘iedereen in mijn klas zit op voetbal / hockey /..’, anderen vinden het een ‘super gave sport’ en ‘willen de beste zijn!’ Hoe zorg je ervoor dat iedereen het dan naar zijn/haar zin heeft? Eigenlijk toch veel lastiger dan je dacht. Bij veel sportverenigingen is dit de werkelijkheid. Het is geweldig dat zoveel ouders betrokken zijn bij de club waar hun kind sport. Tegelijkertijd is het trainen, coachen of begeleiden van jeugdige sporters ook een grote verantwoordelijkheid: trainers, coaches en team(bege-)leiders hebben een grote invloed op de persoonlijke en sociale ontwikkeling van jeugdige sporters. Ze zijn voor jeugdige sporters belangrijke rolmodellen. Want welke ouder herinnert zich niet een coach uit zijn/haar jeugd? ‘Een kei van een trainer’, ‘Een strenge man bij wie het alleen maar om winnen ging’, ‘Iemand die het beste uit iedereen wist te halen’. Wie om zich heen vraagt, zal verschillende herinneringen horen. Bijna iedereen heeft wel een coach of trainer gehad die een onuitwisbare indruk heeft achtergelaten, veelal positief en soms negatief. Met het Positief Coachen Programma wordt bereikt dat trainers, coaches en team(bege-)leiders zich bewust worden van deze belangrijke rol en ze krijgen handvatten aangereikt om hun team nog effectiever te begeleiden en te ontwikkelen.